Publicatie Effecten van radiofrequente elektromagnetische 5G-straling op de vitaliteitsindicatoren en de DNA-integriteit van in vitro blootgestelde zaadcellen van een varken

Elk monster werd verdeeld in twee delen, het ene blootgesteld en het andere niet-blootgesteld (sham):

• Blootgestelde monsters: ze werden in drie groepen verdeeld, blootgesteld gedurende respectievelijk 2 uur aan drie grote 5G-frequentiebanden (700 MHz, 2500 MHz en 3500 MHz). Zo werd een spermastaal slechts aan één van deze frequenties blootgesteld;
• Niet-blootgestelde stalen (het gaat om de shamgroep of controlegroep): deze voorwaarde vereist dat de niet-blootgestelde spermacellen onder dezelfde omstandigheden worden geplaatst als de blootgestelde, maar dan zonder de eigenlijke blootstelling (de stalen worden bijvoorbeeld in dezelfde incubator geplaatst, onder dezelfde omstandigheden, maar met het blootstellingssysteem uitgeschakeld). Dit zorgt ervoor dat een verschil tussen de twee groepen, indien er een is, toe te schrijven is aan de blootstelling en niet aan een andere parameter binnen de testomgeving die tussen de twee groepen zou verschillen.

De temperatuur van de blootgestelde stalen en de steekproeven werd tijdens elke blootstelling gecontroleerd (ongeveer 19 °C) om eventuele thermische effecten uit te sluiten.

De onderzoekers analyseerden vervolgens drie belangrijke parameters in deze studie: DNA-integriteit, celmembraan en mitochondriaal potentieel. DNA-integriteit, dat wil zeggen dat het intact en onbeschadigd blijft,,is essentieel aangezien het DNA genetisch materiaal bevat dat de juiste ontwikkeling en werking van ons lichaam mogelijk maakt. Breuken of fragmentatie van het DNA kunnen de vruchtbaarheid en de juiste overdracht van genetische informatie in gevaar brengen. Het celmembraan, dat is als de "huid" rond elke spermacel, speelt een cruciale rol: als het beschadigd is, kan de cel niet langer overleven of goed functioneren. Ten slotte is mitochondriaal potentieel even belangrijk, omdat het de energie produceert en opslaat die spermacellen nodig hebben om zich te verplaatsen en de eicel te bevruchten.

De resultaten tonen aan dat de spermacellen die werden blootgesteld aan RF-EMV meer DNA-schade vertoonden dan die in de controlegroep. Het meest opvallende effect werd waargenomen bij 2500 MHz, gevolgd door 3500 MHz. Bij 700 MHz werd geen significant verschil vastgesteld. Wat betreft het membraan en de mitochondriën werden in het algemeen geen duidelijke effecten waargenomen, behalve bij 3500 MHz, waar een groter deel van de spermacellen beschadigde membranen hadden, terwijl het gemeten mitochondriaal potentieel hoog bleef.

De onderzoekers concluderen dan ook dat de RF-EMV, met name bij frequenties van 2500 en 3500 MHz, DNA-schade kunnen veroorzaken en een aantal indicatoren van de vitaliteit van varkenssperma kunnen beïnvloeden.

Deze studie leefde verscheidene kwaliteitscriteria na. Er werd gebruik gemaakt van een shamgroep, een temperatuurregelaar om te vermijden dat het thermisch effect wordt verward met het effect van de RF-EMV, en er werden “blinde" analyses uitgevoerd (dit is belangrijk omdat het betekent dat onderzoekers niet weten welke monsters worden blootgesteld aan de RF-EMV en welke niet, om alle invloed op de resultaten te vermijden, zelfs onbedoeld).

Maar de studie heeft ook beperkingen. Ten eerste dringen de auteurs aan op voorzichtigheid: de studie werd in vitro uitgevoerd, op sperma dat in het laboratorium werd geïsoleerd, en niet op levende varkens. Dit betekent dat het niet bekend is of dezelfde effecten zouden optreden in een heel organisme, waar het lichaam beschikt over afweer- en herstelmechanismen die het geïsoleerde monster niet heeft. Bovendien komen de gebruikte blootstellingsomstandigheden (continue golven, vaste intensiteit gedurende twee uur) ook niet overeen met die van het dagelijks leven, waarbij de blootstelling varieert naar gelang van het gebruik. Voorts is het aantal dieren dat in het onderzoek wordt gebruikt vrij laag, waardoor de betrouwbaarheid van de conclusies die uit het onderzoek kunnen worden getrokken, wordt beperkt. Tot slot, zelfs als de onderzoekers de frequentie, intensiteit en duur van de toegepaste golven aangeven, hebben ze de blootstelling aan EMV niet nauwkeurig gemeten (dosimetrie), wat betekent dat het niet precies duidelijk is hoe de cellen werden blootgesteld, hoeveel energie ze daadwerkelijk hebben gekregen. Dit bemoeilijkt de vergelijking met andere studies en maakt het moeilijker om het werkelijke risico te beoordelen.

Samengevat suggereert de studie een potentieel negatief effect van sommige 5G-frequenties (vooral 2500 en 3500 MHz) op het DNA van het sperma. Maar het is nog te vroeg om hieruit af te leiden dat er een direct risico voor de vruchtbaarheid van mens of dier bestaat. De onderzoekers vragen om nieuwe, uitgebreidere studies, uitgevoerd op levende organismen om tot betrouwbaardere conclusies te kunnen komen.