Torkan, A.; Zoghi, M.; Foroughimehr, N.; Jaberzadeh, S.
Cette étude préliminaire à petite échelle ou « étude pilote » visait à évaluer la faisabilité et à développer un protocole de recherche pour étudier les effets potentiels de l’exposition aux champs électromagnétiques 5G (CEM-5G) sur les signaux nerveux commandant les fonctions motrices de l’organisme (du cerveau aux muscles).
De onderzoekers hebben testsessies met rechtshandige vrijwilligers van 18 tot 60 jaar georganiseerd. Personen met een medische voorgeschiedenis of implanteerbare medische hulpmiddelen (bijv.: hersenproblemen, epilepsie, hersenimplantaten, pacemakers... ) mochten niet deelnemen aan de studie.
De deelnemers aan de studie deden mee aan drie testsessies. Vóór elke testsessie werd aan de deelnemers gevraagd om minstens 7 uur te slapen, geen alcohol, cafeïne of energiedranken te drinken en geen fysieke activiteit uit te voeren.
Tijdens de testsessies zaten de deelnemers neer in een zetel en moesten ze een mobiele telefoon in hun linkerhand op ongeveer 1 centimeter van hun linkeroor houden. De telefoon stond in “gesprekmodus”. Een onderzoeker zat op ongeveer 2 meter van de deelnemers. De onderzoeker en de deelnemer hielden een gesprek op basis van vooraf vastgelegde vragen en antwoorden (die identiek waren voor alle deelnemers en alle sessies).
De sessies werden voor elke deelnemer in willekeurige volgorde georganiseerd met een pauze van 48 uur tussen elke sessie:
-
sessie 1: blootstelling aan 5G-EMV gedurende 5 minuten;
-
sessie 2: blootstelling aan 5G-EMV gedurende 20 minuten;
-
sessie 3: 5 of 20 minuten onder ”sham”-omstandigheden, dat wil zeggen geplaatst onder voorwaarden die identiek zijn aan die van de blootstelling (zelfde ruimte, zelfde zetel, zelfde positie), maar met een uitgeschakelde telefoon.
Voor en na elke testsessie werden de signalen die de motorische werkingen van het organisme besturen, gemeten met behulp van een toestel waarmee de hersenactiviteit gestimuleerd kan worden. Er werden ook elektroden geplaatst op een spier om de reactie van de stimulansen te beoordelen. De resultaten die voor en na de blootstellingssessies of de schijnsessie verkregen zijn, konden met elkaar vergeleken worden. Die vergelijkingen werden blind uitgevoerd, dat wil zeggen dat de onderzoekers de status van de blootstelling (5 minuten, 20 minuten of schijn) niet kenden wanneer ze de testresultaten analyseerden.
In totaal hebben 19 vrijwilligers aan de studie deelgenomen. Er werd geen enkel verschil waargenomen tussen de beoordelingen voor en na de blootstellingen (5 minuten, 20 minuten) of de schijntest.
Aangezien het om een pilootstudie gaat, zijn de onderzoekers voorzichtig met hun conclusies. Hun studie heeft geen bewijs geleverd voor een effect van de blootstelling op korte termijn aan 5G-EMV op de bestudeerde zenuwsignalen die de motorische functies van het organisme besturen. Ze voegen toe dat andere studies nodig zijn die resultaten gebruiken van meer gevoelige metingen, langere blootstellingsperioden en verschillende bevolkingsgroepen.
Deze studie leeft enkele belangrijke kwaliteitscriteria (schijnvoorwaarden, blinde analyses) voor experimentele studies na. De deelnemers waren echter op de hoogte van de blootstelling aan RF-EMV of schijnblootstelling tijdens de tests. Dit had een anticiperend effect of zelfs een placebo-effect kunnen teweegbrengen. Bovendien is het gebruik van een mobiele telefoon als toestel voor de blootstelling aan 5G-EMV in het kader van een experimentele studie niet optimaal. Het is immers moeilijk om de blootstelling van de deelnemers precies te controleren en dezelfde blootstelling toe te passen op alle deelnemers en voor alle tests, want deze hangen af van talrijke parameters die niet allemaal controleerbaar zijn (gebruik van het 4G-/5G-netwerk, positie van de telefoon tijdens de test, enz.). Zelfs al zou de blootstelling aan EMV tijdens elke testsessie gemeten zijn, preciseert het artikel overigens de gebruikte methodologie niet en is de specifieke absorptiesnelheid (SAR) ter hoogte van het hoofd niet berekend. De SAR vertegenwoordigt de hoeveelheid radiofrequentie-energie geabsorbeerd door het lichaam en maakt het mogelijk om rekening te houden met de blootstelling van een persoon of orgaan in het bijzonder. De onderzoekers vermelden ook de beperkingen verband houdende met het kleine aantal deelnemers aan de studie en het feit dat het a priori gaat om gezonde personen, hetgeen niet de algemene bevolking vertegenwoordigt.
